ពលរដ្ឋ សហគមន៍ និងសង្គម៖ ភាពខុសគ្នា អាចក្លាយជាកម្លាំងរបស់សង្គម

សង្គមមួយមិនអាចមានមនុស្សគ្រប់រូបគិតដូចគ្នា មានបទពិសោធន៍ដូចគ្នា ឬមានតម្រូវការដូចគ្នានោះទេ។ មនុស្សមានអាយុ កម្រិតអប់រំ មុខរបរ ជំនាញ បទពិសោធន៍ និងទស្សនៈខុសៗគ្នា។ ក្នុងបរិបទកម្ពុជា ភាពខុសគ្នានេះមាននៅគ្រប់ទីកន្លែង ចាប់ពីក្នុងគ្រួសារ សាលារៀន កន្លែងធ្វើការ រហូតដល់សហគមន៍ និងសង្គមទាំងមូល។ បញ្ហាមិនមែនស្ថិតនៅត្រង់ថា យើងខុសគ្នាទេ ប៉ុន្តែស្ថិតនៅត្រង់ថា តើយើងអាចរស់នៅ និងធ្វើការជាមួយភាពខុសគ្នានោះដោយរបៀបណា។ ប្រសិនបើយើងចេះគោរព និងប្រើភាពខុសគ្នាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ វាអាចក្លាយជាប្រភពនៃគំនិតថ្មី ការច្នៃប្រឌិត និងដំណោះស្រាយដែលល្អជាងមុន។

ពេលមនុស្សគិតដូចគ្នាគ្រប់យ៉ាង ក្រុមមួយអាចធ្វើការបានលឿន ប៉ុន្តែវាក៏អាចខ្វះទស្សនៈថ្មីៗដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ក្រុមដែលមានមនុស្សមកពីបទពិសោធន៍ និងជំនាញខុសៗគ្នា អាចមើលឃើញបញ្ហាពីច្រើនជ្រុង។ អ្នកជំនាញបច្ចេកទេសអាចមើលឃើញវិធីដំណើរការ ខណៈអ្នកប្រើប្រាស់អាចបង្ហាញតម្រូវការពិត អ្នកគ្រប់គ្រងអាចគិតពីធនធាន និងអ្នកនៅក្នុងសហគមន៍អាចប្រាប់ពីផលប៉ះពាល់ជាក់ស្តែង។ នៅពេលទស្សនៈទាំងនេះត្រូវបានស្តាប់ដោយស្មើភាព ក្រុមអាចសម្រេចចិត្តបានប្រសើរជាងការពឹងផ្អែកលើសម្លេងតែមួយ។

ទោះជាយ៉ាងណា ភាពខុសគ្នាអាចក្លាយជាជម្លោះ ប្រសិនបើយើងចាត់ទុកការខុសពីខ្លួនថាជាការគំរាមកំហែង។ នៅពេលជួបមតិដែលយើងមិនយល់ស្រប គួរជៀសវាងការប្រញាប់ដាក់ស្លាក ឬវាយតម្លៃមនុស្ស។ គួរសួរថា «ហេតុអ្វីបានជាគាត់គិតបែបនេះ?» «តើមានបទពិសោធន៍អ្វីនៅពីក្រោយទស្សនៈនេះ?» និង «តើមានចំណុចណាខ្លះដែលយើងអាចយល់ស្របគ្នា?»។ ការសួរបែបនេះជួយបម្លែងការប្រឈមមុខ ទៅជាការស្វែងយល់។ យើងមិនចាំបាច់ទទួលយកគ្រប់មតិទាំងអស់ទេ ប៉ុន្តែយើងគួរអាចស្តាប់ និងវាយតម្លៃវាដោយហេតុផល។

ក្នុងគ្រួសារ និងកន្លែងធ្វើការ ការទទួលស្គាល់ភាពខុសគ្នាក៏ជួយបង្កើនទំនុកចិត្ត និងការសហការផងដែរ។ មនុស្សវ័យចាស់អាចមានបទពិសោធន៍ និងការប្រុងប្រយ័ត្ន ខណៈយុវជនអាចមានបច្ចេកវិទ្យា និងគំនិតថ្មី។ មនុស្សម្នាក់អាចខ្លាំងខាងការគិត ខណៈម្នាក់ទៀតខ្លាំងខាងការអនុវត្ត។ ជំនួសឱ្យការប្រកួតថា «អ្នកណាត្រឹមត្រូវជាង» គួរពិចារណាថា «តើយើងអាចរួមបញ្ចូលចំណុចខ្លាំងរបស់មនុស្សម្នាក់ៗបានយ៉ាងដូចម្តេច?»។ ការរួមបញ្ចូលភាពខុសគ្នាដោយមានការគោរព អាចបង្កើតក្រុមដែលមានភាពរឹងមាំ និងមានសមត្ថភាពដោះស្រាយបញ្ហាស្មុគស្មាញបានល្អជាងមុន។

សង្គមរឹងមាំ មិនមែនជាសង្គមដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាដូចគ្នានោះទេ ប៉ុន្តែជាសង្គមដែលមនុស្សខុសគ្នាអាចរស់នៅ និងធ្វើការជាមួយគ្នាបានដោយគោរពគ្នា។ ភាពខុសគ្នាអាចក្លាយជាបញ្ហា ប្រសិនបើយើងប្រើវាសម្រាប់បែងចែក ប៉ុន្តែវាអាចក្លាយជាកម្លាំង ប្រសិនបើយើងប្រើវាសម្រាប់រៀន សហការ និងបង្កើតអ្វីថ្មី។ នៅពេលមនុស្សចេះមើលឃើញតម្លៃរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក និងផ្តោតលើគោលដៅរួម ភាពខុសគ្នានឹងមិនបំបែកសង្គមទេ ប៉ុន្តែអាចជួយឱ្យសង្គមកម្ពុជាកាន់តែមានភាពច្នៃប្រឌិត រឹងមាំ និងអាចរីកចម្រើនជាមួយគ្នាបានយូរអង្វែង។